Εξομολόγηση ή μια Γέννα…

Από μικρός, θυμάμαι είχα τη συνήθεια να μαζεύω πράγματα και να κρύβω ότι παλιά πράγματα εύρισκα γύρω μου. Ακόμα κι εκείνα των γειτόνων. Έφτανα στην υπερβολή, πολλές φορές δε στο αδιαχώρητο. Τόσο που η μάνα συχνά μου έλεγε….. εσύ παιδί μου ή γυρολόγος θα γίνεις ή παλιατζής. Κι όπως πάντα οι μανάδες δεν έχουν και πολύ άδικο…

Όμως εμένα με βασάνιζε η σκέψη, τι θα γίνουν όλα αυτά τα πράγματα που ή φθείρονται στο χρόνο από την εγκατάλειψη ή αχρηστεύονται από την εξέλιξη; Τι θα γίνουν όλα αυτά τα λιτά αλλά τόσο χρήσιμα αντικείμενα της οικοσκευής αλλά και της γεωργίας και της κτηνοτροφίας του τόπου μας; Τι θα απογίνουν τα αγαπημένα εργαλεία των παππούδων μας, εργαλεία που ρόζιασαν χέρια και χέρια; Τι θα γίνει η παράδοση και η πολιτιστική μας κληρονομιά;

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχουν μικρές και μεγάλες παραδόσεις ή φτωχές και πλούσιες. Πίστευα όμως ότι η ιστορία ενός τόπου είναι ένα μέρος του πολιτισμού του. Η παρουσία του στο χώρο και στο χρόνο. Η ιστορία έχει, ως γνωστόν, ένα φυσικό σύμμαχο, τη γη. Αυτή που παρ’ όλες τις φυσικές και γαιολογικές ανακατατάξεις – γιατί κάνει και ή φύση τις επαναστάσεις της, κι αυτές είναι οι αληθινές – κρατά μέσα στα σπλάχνα της τις μαρτυρίες της ανθρώπινης δημιουργίας, τον πολιτισμό. Η αθεράπευτη πρόκληση του αρχαιολόγου. Όμως πόσα στοιχεία που κείτονται στην επιφάνειά της, δεν καταστρέφονται και χάνονται;

Πολλές από τις σκέψεις γίνονται ιδέες, μερικές μάλιστα έμμονες. Η ιδέα να μπορέσουν να διασωθούν τα έργα των προγόνων μας, οι μαρτυρίες του τοπικού μας πολιτισμού, με βασάνιζε. Αλλά η ιδέα όταν ριζώσει στην καρδιά τότε γιγαντώνει. Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιδέα να δημιουργηθεί ένας χώρος για να διατηρηθεί η πολιτιστική μας κληρονομιά…. Ένα μικρό Μουσείο.

Η ιδέα μου αυτή, όταν γνωστοποιήθηκε, έγινε ευμενέστατα δεκτή από το Κοινοτικό Συμβούλιο και έτσι ιδρύθηκε αρχικά μεν επί χάρτου, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο και σύντομα επί γης το Λαογραφικό Μουσείο Ευπαλίου.

Ευλογημένη η ώρα της αρχής όπως κι εκείνης των εγκαινίων - της γέννας ! Ο καθένας για την προσφορά του ας χαίρεται αλλά και όλοι οι χωριανοί μας ας καμαρώνουν.